به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا، دکتر محمد اسماعیل قیداری در نشست خبری، اظهار کرد: بررسی‌ها نشان می‌دهد ماندگارترین نارضایتی‌ها برای حوزه بهداشت و درمان است. به طور قطع، این موضوع را در اظهار نظر اطرافیان خود شنیده‌ایم که نسبت به یک خدمت درمانی که طی چندین سال گذشته دریافت کرده‌اند، اظهار نظر می‌کنند.

وی با بیان اینکه دانشگاه علوم‌پزشکی شهید بهشتی یک دانشگاه بزرگ به‌ حساب می‌آید، گفت: پس از دانشگاه علوم‌پزشکی خراسان رضوی، دومین دانشگاه بزرگ کشور محسوب می‌شود. آمار و ارقام نشان می‌دهد جمعیت تحت پوشش این دانشگاه با احتساب جمعیت اتباع حدود ۸ میلیون نفر است. همچنین تعداد جمعیت ایرانی تحت پوشش این دانشگاه نیز ۶ میلیون و ۵۰ هزار نفر است.

این پزشک با بیان اینکه حدود ۵۰ درصد جمعیت استان تهران را تحت پوشش قرار داده‌ایم و همچنین ۵۷ درصد مساحت استان تهران نیز تحت پوشش دانشگاه شهید بهشتی قرار دارد، اظهار کرد: آمار و ارقام نشان می‌دهد ۸ شهرستان استان تهران را تحت پوشش می‌دهیم؛ به طور مثال، شهرستان دماوند از شهرهای تحت پوشش دانشگاه علوم‌پزشکی شهید بهشتی است که حدود ۳۵ درصد جمعیت این شهرستان را اتباع تشکیل می‌دهند.

قیداری با بیان اینکه تعداد بیمارستان‌های دانشگاه شهید بهشتی ۲۰ مورد است، گفت: سهم بیمارستان‌های آموزشی و غیرآموزشی از مجموع تعداد بیمارستان‌های دانشگاه هرکدام ۱۰ مورد است. همچنین تعداد خانه‌های بهداشت زیرنظر این دانشگاه ۱۱۷ مورد است.

رئیس دانشگاه علوم‌پزشکی شهید بهشتی درباره سرانه نیروی انسانی، اظهار کرد: سرانه نیروی انسانی در کشور ۶.۶ به ازای هر هزار نفر است و این میزان برای دانشگاه شهید بهشتی نیز ۳.۱ است. کمبود نیروی انسانی در دانشگاه علوم‌پزشکی شهید بهشتی آنچنان زیاد نیست؛ اما با توجه به تعداد جمعیتی که تحت پوشش داریم، نسبت نیروی انسانی به جمعیت از متوسط کشوری کمتر است.

قیداری با بیان اینکه ۶۲۰ نفر بنا به دلایل مختلف طی سال گذشته از چرخه ارائه خدمت خارج شدند، توضیح داد: نسبت نیروی ستادی به نیروهای عملیاتی دانشگاه‌های علوم‌پزشکی کل کشور ۱۰ درصد است. در حالی که آمار و ارقام نشان می‌دهد این میزان برای دانشگاه شهید بهشتی ۸.۴ درصد است.

۲۵ درصد ظرفیت تخت‌های بیمارستانی خالی است

او درباره درصد اشغال تخت‌ها توضیح داد: من بر این باور هستم که به جای ساخت تخت جدید باید در مسیر اشغال تخت‌های بیمارستانی گام برداریم. ۲۵ درصد ظرفیت تخت‌های بیمارستانی خالی است. من بر این باور هستم باید در مسیری قرار گیریم که ۹۰ درصد تخت‌ها اشغال شود.

قیداری درباره نسبت نیروی انسانی به تعداد تخت‌های فعال بیمارستانی گفت: نسبت نیروی انسانی به تعداد تخت‌های فعال در کشور ۳.۶ است؛ اما این میزان در دانشگاه شهید بهشتی ۳.۴ است. همچنین تعداد پرستاران به تعداد تخت‌های بیمارستانی در کل کشور ۱.۱ است، اما این میزان در دانشگاه شهید بهشتی کمتر از یک است.

او ادامه داد: وضعیت دانشگاه شهید بهشتی در حوزه کمک‌ پرستاری از متوسط کشوری بالاتر است؛ به نحوی که متوسط کمک‌پرستار به تخت‌های فعال در کشور و دانشگاه شهید بهشتی به ترتیب ۰.۱۱ و ۰.۱۴ درصد است.

رئیس دانشگاه علوم‌پزشکی شهید بهشتی درباره تجویز دارو در یک نسخه اظهار کرد: متوسط اقلام دارویی در یک نسخه برای دانشگاه شهید بهشتی و کشور به ترتیب ۳.۵ و ۴.۳ است.

قیداری با بیان اینکه دانشگاه علوم‌پزشکی شهید بهشتی از متوسط کشوری بالاتر است، گفت: اعداد نشان می‌دهد که این میزان در کشور ۱.۹ به ازای هر ۱۰هزار نفر است اما این میزان در دانشگاه شهید بهشتی ۲.۸ است.

او درباره ارائه خدمات به مجروحان جنگ، توضیح داد: متوسط ارائه خدمات به مجروحان جنگی در کل کشور ۴۷ است؛ اما این عدد برای دانشگاه شهید بهشتی ۵۳ درصد است.

رئیس دانشگاه علوم‌پزشکی شهید بهشتی درباره پرداخت کارانه پرسنل نیز گفت: میزان معوقات پرداخت کارانه پرسنل ۹ ماه بود و در برخی مراکز به ۱۴ ماه می‌رسد. در حال حاضر، میزان معوقات کارانه به دو ماه رسیده است.

قیداری درباره ساخت بیمارستان‌های جدید گفت: درنظر داریم که بیمارستان‌های کودکان مفید و طرفه را با بیمارستان جدید جایگزین کنیم. همچنین در پاکدشت و ورامین نیز بیمارستان در حال ساخت داریم.

وی در باره ناترازی مالی بیمارستان‌ها گفت: میزان ناترازی مالی بیمارستان‌ها حدود ۱۹ تا ۲۰ درصد است. تمام بیمارستان‌های دولتی کشور دچار موضوع درآمد منفی هستند.

قیداری درباره بازسازی مراکز آسیب‌دیده در جنگ گفت: مراکزی که آسیب جزیی دیده بودند، بازسازی شده‌اند و برخی مراکز مانند یک مرکز بهداشت در دوران جنگ به طور کامل آسیب‌دید که به تأمین اعتبار ازسوی دولت نیاز دارد. ارائه خدمات در این مرکز متوقف نشده و در یک محل دیگر ارائه می‌شود.

او درباره ارائه خدمات در جنگ گفت: پوشش واکسیناسیون در جنگ متوقف نشد و ارائه خدمت به زنان باردار در دوران جنگ ادامه داشت. شرایط به نحوی بود زنانی که از محل زندگی خود به شهرهای دیگر رفته بودند، خدمات را در همان شهر دریافت کردند.